Wijn, zout en oesters

Vandaag hadden we een volle dag gepland. De planning was dat we wijn gingen proeven, zien hoe het zeezout gewonnen wordt en oesters eten bij de visafslag.
Door de strakke planning is ons dat ook gelukt. Wat een heerlijke dag was het.

We stopten bij een winkel waar enkel en alleen producten uit de regio verkocht (mogen) worden. Denk daarbij aan mooie wijnen, jams, vlees, groenten en fruit. Je kunt het zo gek niet bedenken of je kunt het er vinden en dan door lokale producenten gemaakt. Echt leuk. We hebben er dan ook een heerlijke pot honing gekocht en wat lekkers voor mijn schoonmoeder.
 

Vanwege het volle programma gingen we daarna door naar de volgende bestemming. De leverancier van de wijnen van dit heerlijke Domain.

We gingen voor enkele mooie wijnen met in het achterhoofd dat de wijnkaart aangepast moet worden maar ook met het idee te proeven of er iets lekkers bij zou zitten voor de opdrachten van onszelf.

De dame die het allemaal in goede banen zou gaan lijden sprak niet echt goed Engels dus het was een beetje passen en meten.
Werkelijk de heerlijkste wijnen kwamen voorbij. Sommige vond ik zelf wat minder en anderen juist weer wel heel lekker. Kortom een prachtige wijnproeverij. Buiten dat was het allemaal ook nog eens erg gezellig!
Het is een wijn chateau met een rijke historie die al generaties terug gaat. Enorm interessant hoe het zo in de familie is en blijft. Nadat we 20 (!) wijnen geproefd hadden en er een bestelling klaar was kregen we nog een korte rondleiding door enkele ruimtes van het chateau.

Ook erg leuk en interessant. Maar na 20 wijntjes geproefd te hebben waren we enorm toe aan een lunch en reden we richting de kust. Daar wordt zout gewonnen. Zeker een plek die je gezien moet hebben. Bij de zoutwinning is een restaurant waar heerlijke oesters voor je klaar liggen, lekkere wijnen klaarstaan en je dus gewoon echt lekker kunt eten.

We namen plaats, kozen wat lekkers uit en begonnen met smikkelen en smullen. Wederom een succes! Klein minpuntje was dat de oesters niet met een mes geopend waren met los geslagen waren. Er wat dus wat gruis in de schelp. Minder lekker maar zo vers als deze had ik niet eerder mogen proeven. Héérlijk!

Maar aan de lunch moest ook een eind komen en na een bezoek aan de shop reden we door naar de vers winkel. 

Voor Jeroen en Veronique een walhalla, voor mij een mooie winkel. Iets waar onze AH iets van kan leren. Álles wat je ziet is vers. Maar hoe je het ook bekijkt, het is een winkel. We moesten ook weer door omdat de kinderen van school komen en ze opgehaald moeten worden. De avond komt er aan en wat die gaat brengen weten we nog niet maar het zal zeker een leuke avond worden.